Arkadaşlıkta benim kademelerim olmuştur,merdiven gibidir arkadaşlıklarım,kimi merdivenin en altında kimi merdivenin ortasında kimide en üstündedir merdivenin.Bana en yakındır en üstteki.Nasıl dizerim ben insanları merdivenlere esasında çok basit 2 kural vardır benim için.Aslında bu iki kural merdivene basacak arkadaşlarımı belirlemem içindir.Tabiki söylemlerim genel içindir yani kız arkadaşım içinde aynıdır erkek içinde.Önce erkeklerden başlayayım istiyorum çünkü hayatımın her alanında onlardan fazlasıyla bulabiliyorum:)
Erkeklerde en önemle dikkat ettiğim şey bel altıdır.Yani bel altı geçen muhabbetlerdeki tavırlardır.Bu benim için en belirleyici özelliktir.Sırdaşım olurmu evet bunu yapmıyor dediğimde paylaşacaklarımı arttırdığım özelliktir bel altı.Çok hassastır bu esasında erkeğin kanayan yarasıdır.Bu konuda nefsine hakim oldun mu herkesin gözünde farklılaşırsın herkes senin hakkında evet bu gerçekten art niyetsiz bir insan der.Ben hep tümevarım la yaşadım şimdiye kadar hep ufak olaylardan genellemeler yaparak hayatıma devam ettim,her konuda.Çünkü bir insanın aynası diğer yaptığı işlerdir bana göre.Yani konu dışına çıkmazsak eğer bir arkadaşım bana gelipte ya şu arkadaşın kız arkadaşı var ya nasıl diyorsa eğer örneğin ;ben bu adama nasıl olucakta güvenicem kendi kız arkadaşımla nasıl bir araya getiricem gibi...Bu benim bir insana hem ısınmama hemde soğumama sebeptir.
İkincisi;para konusudur.Bir kişi kesinlikle ve kesinlikle paylaşımcı olmalıdır hangi konu olursa olsun 3 ün 5 in lafını yapmamalıdır benim karşımda.Çünkü yaşanılan o kadar tecrübe varki bende bu tiplerin ciğerini bilirim.Bu kız arkadaşlarım içinde geçerlidir.Eğer bir şey yapılıyorsa birlikte herkes taşın altına elini koyacak.Yine tümevarayımmı tabiki varıcam;düşününki siz de para olduğu sürece eviniz hiç boş kalmıyor ama yemek yemeye paranız olmadığında kimse size yaklaşmıyor..Para en büyük maddedir çevrenizdeki insanların çoğalıp azalmasıyla alakalı,inanın tecrübeyle sabit.
Çok dostu olmayacak insanın bugün Fatih Altaylının yazısında vardı.Adamın birinin facebookta 2000 e yakın arkadaşı varmış bilgisayar başındayken kalp krizi geçirmiş ve bunu ileti olarak yazmış ama bir Allah kulu, adam ölene kadar adamdan bi haber olmuşlar.Yani nerde çokluk orda .... klişesini söylemeye gerek yok ama çok doğru ve yerinde bi söz bence.
Ben 8 senedir yalnız yaşıyorum bi şekilde ekmeğimi taştan olsa çıkarıp hayat geçindiriyorum gelecek kuruyorum,bazen muhtaç düştüğün durumlar oluyor kendi kendime düşünüyorum telefona bakıyorum msn listeme bakıyorum facebooktaki listeme bakıyorum ama derdini anlatabileceğin yardım isteyeceğin, ki diyeim dinleyipte yardımına gelecek olan kişi sayısı 1 elin parmağını geçmiyor...İşte hayat muhasebesi orda başlıyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder